İhsan Cihangir

-I- Kayıp Ben, Cinayet Büro Başkomiseri Rıfat Alagöz. Otuz yıllık meslek hayatım boyunca öğrendiğim en önemli şeylerden biri şu olmuştur: Bir insanın kaybolması, ölmesinden daha tehlikelidir. Ölüler konuşmaz biliyorum… Ama deliller konuşur...

Arzu yalnızca sevilmek istiyordu. Çok şey miydi istediği? Çoktu herhalde! Babası bile sevmemişti, sevse kendisinden on altı yaş büyük bir adamla evlendirir miydi? Sevgisizlik bulaşıcıydı sanki Arzu’nun çevresindeki herkes,...

-I-  O gün orada ne aradığımı ben de bilmiyorum. Polislerin deyişiyle olay yerindeydim. Cinayet günü ve saati, deseler hemen yapıştırabilirdim cevabı. Ama katilin kimliği deseler, uzun boylu, iri yapılı bir...

Öldüğünde daha yirmi iki yaşındaydı.. Gencecik bedeni haddinden fazla zulüm görmüştü. Öyle ki cesedi bulunduğunda belinden aşağı kısmı parçalanmış haldeydi ve iki parçaya ayrılmıştı. Bahsettiğim insan bir zamanların Amerika’sında California’da...

“Yalnızlık ölüm gibidir,” demişti bir arkadaşım. “Mezarda da yalnız olur insan,” diyerek benzetmesine gerekçe getirmişti. Bana kalırsa yalnızlık özgürlüktü. Kalabalıkların içinde hiçbir zaman duyumsayamayacağınız bir özgürlük… Özüne dönüş, diğer...

 Bu yazının temelde iki sorusu/sorunu olacak: İlki “iyi edebiyat nedir?” ve ikincisi “suç edebiyatı ve polisiye edebiyat aynı şey midir?” sorusu. İlk soruyla başlayayım: iyi edebiyatın bir sürü tanımı...